Maandelijks archief: december 2016

De marathon onder de twee uur door een nieuwe sportdrank?

Eind september liep de Ethiopiër Kenenisa Bekele de marathon van Berlijn in een toptijd. De media maakten gewag van een nieuwe sportdrank -met daarin een hogere dosis suiker-  die de atleet geholpen had. Een wetenschappelijke doorbraak?

“Ik heb niet het idee dat hier veel wetenschap achter zit.” Luc van Loon, hoogleraar bewegingswetenschappen aan de Universiteit Maastricht, blijkt totaal niet onder de indruk van de nieuwe sportdrank waar het sinds de zomer in marathonkringen over gonst. “Elke week komt er wel een nieuw product voorbij met een innovatieve claim, dat lijkt me niet veel anders met dit drankje.”

De marathon binnen de magische 2 uur grens? Volgens het Sub2 project is het niet meer de vraag óf het kan, maar wánneer het de komende jaren gaat gebeuren. Ruim een jaar nadat de Britse sport- en bewegingswetenschapper Yannis Pitsiladis en de Nederlandse atletenmanager Jos Hermens de koppen bij elkaar staken voor het prestigieuze initiatief, wierp het project zijn eerste vruchten af. Want de Ethiopische atleet Kenenisa Bekele, wiens loopbaan al een tijdje in het slop was, liep op 25 september jongstleden een onverwachte toptijd op de Berlijnse marathon. Nadat hij net na de Brandenburger Tor de finishlijn gepasseerd had, stond er 2.03.03 op de klok: slechts 6 seconden boven het wereldrecord van de Keniaan Dennis Kimetto en een verbetering van Bekele’s eigen persoonlijk record met twee minuten.

Lees verder op Reporters Online

 

“Ik blijf toch die jongen met dat aparte onderbeen”

Annemiek van Vleuten, Steven Kruiswijk, Sjinkie Knegt: ze kwamen afgelopen jaar hard ten val tijdens hun sport. Maar ze zijn inmiddels weer opgekrabbeld en gaan verder met hun sportcarrière. Soms is een val echter zo heftig dat dat niet lukt. Het overkwam Martin van de Pol eind oktober 2014 tijdens een schaatsmarathon in Thialf. Twee jaar later blikt de nu 25-jarige terug op zijn val. En kijkt hij vooruit: Van de Pol heeft zijn zinnen gezet op een carrière in het paracycling.

“Hé, ik leef nog. Dat was serieus mijn eerste gedachte toen ik wakker werd na de operatie.” Martin van de Pol roert in de cappuccino die voor hem op tafel staat. Het is een rustige dinsdagavond in fietscafé de Proloog in Amerongen, het dorp waar van de Pol geboren en getogen is. Oude wielerfietsen en dito shirts doen aan vervlogen wielertijden denken. Naast de bar hangt een ingelijst rugnummer 13, op zijn kop.

Lees verder op Reporters Online

Jongeren op gezond gewicht

Sinds 1 augustus 2014 is de Utrechtse Heuvelrug een zogeheten JOGG gemeente, waarbij JOGG staat voor Jongeren op Gezond Gewicht. Wat behelst het project en is onze jeugd al op gezond gewicht? Ik schreef erover in de Stichtse Courant.

De nota ‘Vitale Dorpen’ van de Utrechtse Heuvelrug windt er geen doekjes om. Een daling van het percentage kinderen en jongeren van 0 tot 19 jaar met overgewicht van 14 naar 12 procent, zo staat er in grote letters bovenaan de lijst van doelstellingen voor de jaren 2014-2017. Wilco Willemse schudt zijn hoofd als hem gevraagd wordt of dat doel gehaald gaat worden. “Ik heb meteen tegen de gemeente gezegd dat dit niet realistisch is. Een afname van twee procent zonder de ontwikkeling van overgewicht in de afgelopen jaren te kennen, dat zijn loze woorden”, licht hij toe.

Willemse is officieel dé JOGG regisseur van de Utrechtse Heuvelrug maar hij blijkt niet onverdeeld gelukkig met deze titel, vertelt hij in de vergaderkamer van de Doornse Kampwegkerk. “Jongeren op Gezond Gewicht. Eerlijk gezegd gebruik ik de naam amper, ik vind hem ook slecht gekozen. Alsof het alleen draait om het gewicht van het kind en alsof daar maar twee opties in zijn: een gezond gewicht of een ongezond gewicht. Dat is veel te zwart-wit gedacht”, legt hij uit.

Lees verder in de Stichtse Courant

Benieuwd naar de cijfers van uw school? U vindt ze hier: overzicht-overgewicht-bij-jongeren-in-de-gemeente-utrechtse-heuvelrug-juli-2015

Kunstgras: zorg of zegen?

img_0088

De bal rolt anders, je krijgt er blessures van en nu weer die korrels. In de voetballerij geeft kunstgras een hoop gedoe. Maar hockeyers hoor je er niet over. Hoe ervaren FC Driebergen en Shinty hun kunstgras? 

‘Mister FC Driebergen’ Hans van Vugt staat op veld 4 –eentje met natuurgras- wanneer ik hem bel. “Ik wilde net de lijnen gaan kalken”, licht hij toe. Hij noemt zichzelf een ouderwetse grasvreter en is blij dat er naast de huidige drie kunstgrasvelden ook nog echt gras op de club ligt. Maar ook van Vugt moet met zijn tijd mee. “De jeugd weet niet beter, over tien jaar zul je de discussie over kunstgras niet meer horen.”

Lees verder in de Stichtse Courant