Maandelijks archief: maart 2017

D-Day voor Dalto

De eerste play-off wedstrijd van Dalto 1 tegen KCC eindigde in een pijnlijke nederlaag voor de Driebergenaren. Winst is daarom het enige dat komende zaterdag telt voor het team van coach Jorrit Bergsma. Hoe bereidt hij zich voor? Voor de Stichtse Courant nam ik een kijkje bij Bergsma thuis.

Maandagochtend 10 uur, een mooie lentedag dient zich aan. We nemen een kijkje in de woonkamer van huize Bergsma in Driebergen. Vader Jorrit zit fris en monter aan de eettafel. Een laptop staat opengeklapt voor hem, beelden van de eerste play-off wedstrijd van ‘zijn’ Dalto tegen KCC uit Capelle van afgelopen zaterdag schieten op het scherm voorbij. Een stukje verderop, midden op de grote bank, zit zijn jongste zoontje Guus ineengedoken met een iPad op zijn schoot. Kleurige poppetjes, begeleid door een opwekkend deuntje, schieten op zijn scherm voorbij. Het is papadag voor Jorrit: zijn vrouw is aan het werk, oudste zoon Jens is naar school.

Lees verder D-Day voor Dalto

Zuinig op zijn lichaam

10 kilometer in 36 minuten en een beetje: voor menig 60-jarige een serieuze uitdaging om dit op de fiets te halen, maar Doornaar Aart Stigter doet het gewoon nog hardlopend. Hoe houdt hij het zo lang vol? Lees hier het artikel dat ik schreef voor de Stichtse Courant.

Het lichaam goed onderhouden, een regelmatig leven leiden, op tijd je rust nemen, gedisciplineerd trainen, je niet inlaten met randzaken, efficiënt met je tijd omgaan…deze verklaringen komen voorbij wanneer Aart Stigter gevraagd wordt naar het geheim van zijn lange loopcarrière. Het is duidelijk dat de nog altijd opzienbarende hardloopprestaties de 60-jarige inwoner van Doorn niet zomaar komen aanwaaien. Niet voor niks is er een gigantisch contrast tussen de boeken van Thomas Dekker en Stigter, die beiden vorig jaar rond dezelfde periode uitkwamen. In ‘Hardlopen, mijn leven’ derhalve geen smeuïge verhalen over dopingmisbruik of seksuele escapades, maar wel mooie mijmeringen en anekdotes van Stigter over zijn hardloopcarrière.

Lees verder in de Stichtse Courant

 

Glucocorticoïden in het wielerpeloton

Bradley Wiggins in het geel tijdens de Tour van 2012 (By Denismenchov08 [CC BY-SA 3.0], via Wikimedia Commons)
Glucocorticoïden en wielrennen, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wielrenners roemen de positieve effecten van de middelen, maar wordt dat ondersteund door wetenschappelijk bewijs? Horen glucocorticoïden wel op de dopinglijst? De meningen zijn verdeeld blijkt uit het achtergrondverhaal dat ik schreef voor Endocrinologie, het tijdschrift van de Nederlandse Vereniging voor Endocrinologie.

Eind december 2016 nam Bradley Wiggins afscheid als beroepswielrenner. Ondanks zijn fraaie palmares – Wiggins won de Tour de France in 2012 en in totaal vijf Olympische gouden medailles – kwam de Brit ook met een nare bijsmaak aan het einde van zijn carrière. Wiggins had namelijk tot drie keer toe net vóór een belangrijke ronde een medisch attest gekregen voor een intramusculaire injectie van het corticosteroïd triamcinolonacetonide, zo bleek uit de gegevens die het hackersoffensief Fancy Bears uit de database van het wereldantidopingagentschap WADA had opgediept. Een paardenmiddel dat zeker de prestatie bevorderde, stelde menige oud-renner. Of zoals dopingzondaar Michael Rasmussen het verwoordde: “Het is een middel dat een renner zou gebruiken die goed wil presteren in een grote ronde. Iets wat ik zou hebben gedaan.”

Lees verder Glucocorticoïden in het wielerpeloton