Maandelijks archief: december 2017

Is handbal écht een wereldwijde sport?

De internationale handbal federatie timmert hard aan de weg. Sinds 2000 heeft de federatie 63 nationale bonden als nieuw lid mogen verwelkomen; dit jaar sloten Jamaica, Fiji en Oost-Timor bij de handbalfamilie aan. Onderzoek doet echter vermoeden dat niet in al deze landen handbal een sport is. Ik schreef erover op SportknowhowXL.

De WK handbal zijn in volle gang. Eerder in het toernooi maakten de Nederlandse vrouwen korte metten met de ‘handbaldwergen’ China en Kameroen. Het laat zien dat het internationale handbal nog steeds gedomineerd wordt door een beperkt aantal ‘grote’ landen, ondanks de mondialisering die de internationale handbal federatie IHF sinds het begin van deze eeuw tentoonspreidt. Want maar liefst 63 nieuwe landen sloten zich sinds 2000 bij de IHF aan. De teller staat inmiddels op 207 leden.

Maar volgens de Deense onderzoeksjournalist Jeppe Laursen Brock bestaan er gerede twijfels of in alle 207 landen wel gehandbald wordt. Samen met zijn collega’s van de Deense krant Politiken dook Laursen Brock twee jaar geleden in de aanloop van het WK handbal in zijn geboorteland in de cijfers. Wat bleek? Slechts 84 landen waren te vinden op de internationale ranglijst en 113 federaties hadden geen functionerende website of een profiel op Facebook. Van 102 federaties was het gissen of ze wel een nationale competitie of toernooi hadden en van 76 federaties was het onduidelijk of ze een bondsbureau of iets soortgelijks hadden vanwege het ontbreken van een adres.

Lees verder op SportknowhowXL

 

2017: een bijzonder jaar voor Rob Barel

Twee maal wereldkampioen en opgenomen in de Hall of Fame. Triatleet Rob Barel heeft alle reden om 2017 een geslaagd jaar te noemen. Uitgebreid terugblikken op zijn successen doet hij amper (“je wordt minder nostalgisch als je ouder wordt”) maar voor de Utrechtse Sportkrant maakt Barel graag een uitzondering.

Vanuit zijn keukenraam ziet Rob Barel dat de mist over de weilanden aan de rand van Overberg bijna is opgetrokken. Terwijl de winterochtend loom op gang komt heeft Barel er al een zwemtraining van vier kilometer op zitten. 160 baantjes in zwembad ‘De Vallei’ in Veenendaal dus, maar Barel heeft ze niet hoeven te tellen. “Ik volg een programmaatje dat ik heb opgesteld. Met veel variatie erin: verschillende slagen, af en toe een stukje interval om het uitdagend te houden.”

Barel neemt een slok van de vers gezette koffie. Hij is aan de bruine keukentafel gaan zitten, erop staat een trofee in de vorm van een miniaturen mountainbiker. Gewonnen in Oman, waar hij ooit nog anderhalf jaar bondscoach was. Aan de muur hangen tientallen medailles; op een bijzettafeltje herinnert een grote blauwe-witte vaas aan een gewonnen Europees kampioenschap in het Duitse Immenstadt in 1985. Het is maar een deel van de complete collectie die de net 60-jarige triatleet in zijn lange carrière vergaard heeft. “Ik kan het niet allemaal kwijt, heb ook al wat weggegooid”, bekent Barel. Hij is er de persoon niet naar om uitgebreid stil te staan bij zijn successen. “Je wordt minder nostalgisch als je ouder wordt”, is zijn verklaring.

Lees verder in de Utrechtse Sportkrant

Traint de jeugd niet te veel?

Waar kinderen vroeger gewoonlijk één keer per week trainden bij de sportclub waar ze lid van waren, ligt de norm tegenwoordig op twee of zelfs drie keer in de week. Een gezonde ontwikkeling? De meningen zijn verdeeld. Ik schreef erover in de Stichtse Courant.  

Team 2 van FC Driebergen Jongens onder 8 kreeg het laatst zwaar voor de kiezen. Op Sportpark Voordorp in Utrecht werd het team volledig van de mat getikt door de Jongens onder 8 van Hercules. Na afloop rende de 6-jarige Max Reurink van FC Driebergen dan ook bedremmeld naar zijn vader toe. Die troostte hem en zei: “Geeft niks Max. Ik hoor net dat de jongens van Hercules drie keer in de week trainen, dan is het niet zo gek dat ze beter zijn.” Vol ongeloof schudde hij zijn hoofd toen hij het zijn zoon vertelde.

Met nog meer ongeloof werd oud-hockeyinternational Rob Reckers geconfronteerd toen een ‘meisje van een paar turven hoog’ hem vertelde dat ze ‘al vijf keer in de week trainde en dus ook in het Nederlands elftal zou komen’. Reckers schreef over het incident een column op hockey.nl met de veelzeggende titel: ‘Kids die vijf keer trainen. Doe ff normaal.’ Volgens Reckers verliezen sommige hockeyclubs momenteel alle redelijkheid uit het oog. Zijn suggestie: ‘Laat kinderen gewoon twee keer per week trainen. En als ze vaker willen, kunnen ze lekker in het park of op de stoep een balletje slaan. Niet omdat het moet, maar omdat het leuk is.’

Lees verder in de Stichtse Courant

Man/vrouw gelijkheid in de sport?

In Nederland staan vrouwen nog steeds op achterstand in de sport, vooral als het om coachen en besturen gaat. Hoe zit dit eigenlijk bij korfbal, dé gemengde sport bij uitstek? Voor de Stichtse Courant interviewde ik drie dames van Dalto.

De verslaggever is koud binnen of hij wordt al op zijn plaats gezet. “Wat ik écht raar vind is dat men in de media Mariska Veldheer nog altijd als de assistent van Adriaan van Dijk bij Dalto 1 neerzet. Hoewel Adriaan formeel de eindverantwoordelijkheid draagt, zijn Mariska en hij écht gelijkwaardig.” Aan het woord is Dalto-bestuurslid Marion Bosga. Ook korfbalinternational Barbara Brouwer en Technische Commissie lid Marijke Schaafsma zijn aangeschoven in het restaurant van Health Center Hoenderdaal. Naast hen aan de muur staat op het grote tv scherm de Champions League wedstrijd tussen Feyenoord en Lazio op; de dames hebben er geen oog voor.

Lees verder in de Stichtse Courant

Toe Tom, vertel het ons! #collegetour

Bij de presentatie van de Giro 2018 draaide Tom Dumoulin behendig om dé vraag heen, de vraag welke grote Ronde hij volgend jaar gaat fietsen. Ik vind dat niet verstandig. Ik schreef het volgende op ‘Het is Koers’ erover.

Bijna alles deed Tom Dumoulin goed, afgelopen woensdag tijdens de presentatie van de Giro 2018 in Milaan. Hij zag er pico bello uit, met zijn azuurblauwe jasje van Italiaanse snit, een donker pochetje nonchalant uit de borstzak stekend. Eronder droeg Tom een geruit giletje en een perfect geknoopte bordeauxrode stropdas. Hij combineerde het met een nonchalant stoppelbaardje en een modieus in de brillantine gepolijste haardos. Arno Kantelberg zal in zijn nopjes zijn geweest.

Het moet het zelfvertrouwen van de Limburger een boost hebben gegeven. Want zelfverzekerd schreed hij over de catwalk naar het podium. Hier liep de nieuwe koning van het wielerpeloton, zoveel was wel duidelijk. Het contrast met de bleke Chris Froome die in een zwart t-shirtje via een satellietverbinding zijn afscheid aankondigde, eh mededeelde dat hij ook de Giro in 2018 ging rijden, kon niet groter zijn.

Lees verder op Het is Koers