Categorie archief: Wielrennen

Toe Tom, vertel het ons! #collegetour

Bij de presentatie van de Giro 2018 draaide Tom Dumoulin behendig om dé vraag heen, de vraag welke grote Ronde hij volgend jaar gaat fietsen. Ik vind dat niet verstandig. Ik schreef het volgende op ‘Het is Koers’ erover.

Bijna alles deed Tom Dumoulin goed, afgelopen woensdag tijdens de presentatie van de Giro 2018 in Milaan. Hij zag er pico bello uit, met zijn azuurblauwe jasje van Italiaanse snit, een donker pochetje nonchalant uit de borstzak stekend. Eronder droeg Tom een geruit giletje en een perfect geknoopte bordeauxrode stropdas. Hij combineerde het met een nonchalant stoppelbaardje en een modieus in de brillantine gepolijste haardos. Arno Kantelberg zal in zijn nopjes zijn geweest.

Het moet het zelfvertrouwen van de Limburger een boost hebben gegeven. Want zelfverzekerd schreed hij over de catwalk naar het podium. Hier liep de nieuwe koning van het wielerpeloton, zoveel was wel duidelijk. Het contrast met de bleke Chris Froome die in een zwart t-shirtje via een satellietverbinding zijn afscheid aankondigde, eh mededeelde dat hij ook de Giro in 2018 ging rijden, kon niet groter zijn.

Lees verder op Het is Koers

De gedroomde fietswissel van Tom Dumoulin (die uiteindelijk toch niet doorging)

Tom Dumoulin ging iets unieks doen: hij zou van fiets wisselen in de tijdrit van het WK in Bergen. Hij was er 99 procent zeker van liet hij doorschemeren in de media. Maar een slechte nacht deed hem van gedachten veranderen, verklaarde Dumoulin nadat hij de regenboogtrui zonder fietswissel had veroverd. Wat was er gebeurd? Ik schreef erover op HetisKoers.

“What. The. Fuck!” Tom Dumoulin kijkt verbijsterd naar het tellertje onder hem. Hier klopt iets niet. Dat hij hier, op de klim van Mount Fløyen, dit wattage wegtrapt, dat kan gewoon niet. Dit is niet eens verdacht te noemen. Dit is gewoon crimineel!

Tot hier verliep Dumoulins tijdrit volgens het boekje. Moeiteloos kon de Limburger de eerste 28 kilometer zijn beoogde verzet rondtrappen. Hij voelde zich oppermachtig. Ondanks de regen die het asfalt op plekken deed glimmen alsof er zojuist met een Zamboni gedweild was, had hij niet ingehouden. Waarom zou hij ook? Tom Dumoulin, winnaar van de Giro 2017, was hier om zijn tweede hoofdprijs van het jaar te pakken. Die van wereldkampioen tijdrijden. De tussentijden, die hoefde hij niet te weten. Maar aan de opwinding in de stem van bondscoach Thorwald Veneberg kon hij heus wel horen dat het fantastisch ging.

Lees verder op HetisKoers

 

Knallen op de N225

Afgelopen weekend vormde de Utrechtse Heuvelrug het strijdtoneel van de 61e Ronde van Midden-Nederland. Met in het peloton de Amerongers Olaf Oussoren en Martin van de Pol. Voor een reportage in de Stichtse Courant reed ik tijdens de ploegentijdrit met ze mee. In een volgauto welteverstaan.

Na tien minuten treuzelen op het podium klinkt dan eindelijk om drie uur precies het verlossende woord van de starter. De acht renners van de Volharding mogen vertrekken. In een mum van tijd formeert een blauw-wit-rood treintje zich op de Leersumsestraatweg. Vooraan fietst Olaf Oussoren. De inwoner van Amerongen heeft als taak om zijn team op gang te brengen zonder te hard van stapel te gaan. Want te snel starten, dat is bij een rit tegen de klok de valkuil van menig renner, weet hij. Goed doseren, dat is de crux.

Lees verder Knallen op de N225

Chris Froome wetenschappelijk ontleed

Chris Froome, wat maakt hem de topfavoriet voor de Tour? (Aangepaste foto van youkeys (Tour de France 2016 Stage 21 Paris Champs-Elysées) [CC BY 2.0], via Wikimedia Commons)
Chris Froome is topfavoriet voor de eindzege in de komende Tour. Is de Brit fysiologisch zo uitzonderlijk? Spelen de ovalen voorbladen op zijn fiets, zijn hoge beentempo, de ketonendrank of andere innovatieve ‘trucs’ een rol bij zijn prestaties? Laten we ‘Froomey’ eens langs de wetenschappelijke lat leggen.

De Tour lag al 22 dagen achter hem. En over 5 dagen pas zou de Vuelta van start gaan. Toch moest Chris Froome ook nu weer diep gaan. Zonder een meter vooruit te komen, fietste de Brit zich het snot voor de ogen. Om precies te zijn: hij fietste het snot in het blauwe masker dat over zijn neus en mond was getrokken. Vanuit het masker liepen slangetjes naar een apparaat dat zijn ademhalingsgassen analyseerde. Schuin voor hem stond een computerscherm waarop allerhande grafiekjes en getallen in kekke kleurtjes zijn lichaamstemperatuur, zijn hartslag en andere variabelen weergaven. Froome was bezig met een fietstest in het inspanningslaboratorium van GlaxoSmithKline in west-Londen. Het was midden augustus 2015.

Lees verder op Reporters Online

“Contador kon ik goed gebruiken om het probleem van besmet vlees aan te kaarten.”

Als gevolg van een positieve clenbuterol uitslag moest Alberto Contador zijn Tourzege van 2010 inleveren (By Hyku on Flickr [CC BY-SA 2.0], via Wikimedia Commons)
In plasjes van atleten die in 2008 aan de Olympische Spelen meededen, zijn sporen van clenbuterol gevonden. De atleten gaan vrijuit omdat volgens het Internationaal Olympisch Comité en wereldantidopingagentschap WADA het eten van vervuild vlees de waarschijnlijke oorzaak is. Toen in 2010 de Spaanse Tour de France winnaar Alberto Contador positief op het verboden middel testte, kwam dopingdeskundige Douwe de Boer met eenzelfde uitleg op de proppen maar kreeg de wielrenner alsnog een schorsing aan zijn broek. Hoe kijkt De Boer tegen de kwestie aan?

“Wat het IOC en WADA nu eigenlijk doen, is dat ze een afkapwaarde voor clenbuterol hanteren. Formeel is die er niet, elke molecuul clenbuterol in de urine van een sporter is er officieel namelijk één teveel. Maar informeel lijkt die er wel te zijn, omdat bij lage concentraties voedselvervuiling niet uitgesloten kan worden. In de Contador zaak destijds pleitte ik er al voor dat er een afkapwaarde voor clenbuterol moest komen. Ik kan me dus wel vinden in het besluit om de atleten bij wie nu een lage concentratie  in de urine is gevonden vrijuit te laten gaan, maar erger me wel aan het feit dat de autoriteiten zo inconsequent en selectief acteren. Voor al die atleten die in het verleden met eenzelfde soort uitslag wél gestraft zijn, is dit besluit natuurlijk problematisch. En voor de buitenstaander is het ook niet te begrijpen dat een sporter positief test en niet vervolgd wordt. Logisch dat de ARD hier mee naar buiten komt.”

Lees verder op Blendle

 

Glucocorticoïden in het wielerpeloton

Bradley Wiggins in het geel tijdens de Tour van 2012 (By Denismenchov08 [CC BY-SA 3.0], via Wikimedia Commons)
Glucocorticoïden en wielrennen, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wielrenners roemen de positieve effecten van de middelen, maar wordt dat ondersteund door wetenschappelijk bewijs? Horen glucocorticoïden wel op de dopinglijst? De meningen zijn verdeeld blijkt uit het achtergrondverhaal dat ik schreef voor Endocrinologie, het tijdschrift van de Nederlandse Vereniging voor Endocrinologie.

Eind december 2016 nam Bradley Wiggins afscheid als beroepswielrenner. Ondanks zijn fraaie palmares – Wiggins won de Tour de France in 2012 en in totaal vijf Olympische gouden medailles – kwam de Brit ook met een nare bijsmaak aan het einde van zijn carrière. Wiggins had namelijk tot drie keer toe net vóór een belangrijke ronde een medisch attest gekregen voor een intramusculaire injectie van het corticosteroïd triamcinolonacetonide, zo bleek uit de gegevens die het hackersoffensief Fancy Bears uit de database van het wereldantidopingagentschap WADA had opgediept. Een paardenmiddel dat zeker de prestatie bevorderde, stelde menige oud-renner. Of zoals dopingzondaar Michael Rasmussen het verwoordde: “Het is een middel dat een renner zou gebruiken die goed wil presteren in een grote ronde. Iets wat ik zou hebben gedaan.”

Lees verder Glucocorticoïden in het wielerpeloton

Topsporters: sneller, hoger, sterker…en ouder?

Robert Marchand, de houder van het werelduurrecord op de fiets bij de honderdplussers (Geoffrey Franklin / Walnut Studiolo, CC BY 2.0)

Roger Federer die op zijn 35e de Australian Open wint, Carien Kleibeuker die op haar 38e de Nederlandse concurrentie op de 5 km achter zich schaatst, een Egyptische keeper van 44 in de finale van de Africa Cup: op menig topsporter lijkt bij het verstrijken van de jaren geen sleet te komen. Worden topsporters steeds ouder en tot welke leeftijd kunnen ze blijven presteren?  

4 januari jongstleden ondernam Robert Marchand op de wielerbaan van Saint-Quentin-en-Yvelines een poging zijn eigen werelduurrecord van drie jaar eerder te verbeteren. De Fransman slaagde er niet in: hij kwam zo’n vier en een halve kilometer tekort. Zwaar teleurgesteld was Marchand niet. Hij had eigenlijk al ingeschat dat de ouderdom hem dit keer in de weg zou zitten, zo bleek uit zijn woorden voorafgaand aan de race. “Ik ben hier niet om kampioen te worden. Ik ben hier om te bewijzen dat iemand van 105 jaar nog steeds hard kan fietsen.”

Het werelduurrecord bij de honderdplussers zat er voor Marchand dit keer niet in, maar de 22 en een halve kilometer die hij in het uur aflegde is nog steeds een afstand waar menig ongetrainde twintigjarige niet aan kan tippen. Marchand is geen uitzondering. Want in het licht van het toenemende aantal honderdplussers, een half miljoen wereldwijd volgens de laatste schatting van de Verenigde Naties, zijn er de laatste jaren meer krasse knarren die opvallende sportprestaties leveren. Waaronder Fauja ‘Tulband Tornado’ Singh, een 105-jarige Brit met Indiase roots, die nog marathons loopt. En wat te denken van de Amerikaan Donald Pellman die anderhalf jaar geleden in San Diego vijf atletiek records in de honderdplus categorie verbrak, waaronder die van de 100 meter sprint?

Lees verder op Reporters Online

 

Clavicula

Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Herve - Flèche ardennaise, 22 juin 2014 (F11) / Wikimedia Commons, via Wikimedia Commons
(By Jérémy Günther-Heinz Jähnick / Herve – Flèche ardennaise, via Wikimedia Commons)

Ik heb mijn sleutelbeen gebroken bij een onfortuinlijke val van mijn fiets. Het Zwitserse ‘supertalent’ Stefan Küng overkwam een paar uur eerder hetzelfde. Ik schreef deze blog.

Stefan Küng en ik: we zijn er dit jaar in Frankrijk allebei niet bij. We hebben ons sleutelbeen gebroken. 22 juni jongstleden was onze grote pechdag. Stefan viel in de eerste kilometers van het Zwitsers kampioenschap tijdrijden in de buurt van Martigny, ik in de eerste kilometers van de mountainbike route Zeist-Austerlitz.

Een fotograferende toeschouwer die de snelheid van de naderende coureur verkeerd inschatte? Een hond die nietsvermoedend overstak? Nee, zij waren niet de veroorzaker van mijn onfortuinlijke val. Het was een boomstronk die net te hoog boven de grond uitstak en ervoor zorgde dat het voorwiel van mijn fiets er niet óver maar tégenaan knalde.

Lees verder op HetisKoers

 

Epo effecten in profwielrenners: louter suggestie?

Naar aanleiding van de mediahype rondom de wetenschappelijke studie naar de effecten van epo in ‘goed getrainde’ wielrenners, zocht ik uit hoe de wetenschap aankijkt tegen de mogelijke meerwaarde van epo in profwielrenners en wat de experts vinden van de studie. Genoeg stof voor een achtergrondverhaal.

(Bron: Wikipedia, Creative Commons)
(erytropoëtine, via Wikimedia Commons)

Een opmerkelijk wetenschappelijk experiment werd afgelopen week uitgebreid door de media opgepikt. Onderzoekers in Leiden onderzochten het effect van acht weken erytropoëtine (epo) doping op de fietsprestatie. De eerste bevinding: de groep epo-gedrogeerden reed niet sneller de Mont Ventoux op dan de controle groep die een nepmiddel kreeg. Een schokkend resultaat voor veel mensen. Maar de kenners plaatsen vraagtekens bij het experiment.

Lees verder op Scientias

 

Costa Blanca: zon, zee en…koers!

Van 23 – 25 mei maakte ik namens Hetiskoers een ‘persreisje’ naar de Costa Blanca in Spanje. Het doel was om voor het Spaans Verkeersbureau een 360° film te maken. Op de racefiets wel te verstaan. En dat was best hard werken! Ik schreef er de volgende reportage over.

(Foto: Edwin Huge, met toestemming)
(Foto: Edwin Huge, met toestemming)

“Vamos”. We gaan. Fietsen. Javi -spreek uit Gabi- is een man van daden, niet van woorden. In ieder geval niet van Engelse woorden. Dat is me duidelijk. Minder dan een minuut geleden, stipt om 8.30 uur, schudde ik mijn Spaanse fietsgids de hand. Javi. Een kleine, afgetrainde atleet van rond de 35 jaar schat ik. Zwart haar onder de helm, oorbelletje in het linkeroor, vriendelijke blik in de donkere ogen. En weg zijn we.

Lees verder op HetisKoers

 

Let op de Afrikanen, ze hebben ‘het’!

Ik stuitte op een recente studie van de groep van Luc van Loon uit Maastricht waarin ze een groepje wielrenners uit Rwanda op de ergometer getest hadden. Daar wilde ik meer van weten! Ik belde met hoofdonderzoeker Jean Nyakayiru die tekst en uitleg over de studie gaf. Én inspiratie voor een reportage. 

(Foto: Maastricht University, met toestemming)
(Foto: Maastricht University, met toestemming)

“Wauw”, mompelt Jean Nyakayiru in zichzelf. Hij werpt een blik op het schermpje van de fietsergometer waar hij naast staat. Plaats van handeling: het inspanningslaboratorium van de vakgroep Bewegingswetenschappen aan de Universiteit Maastricht. Hij leest een 3, een 5, een 0. 350. 350 watt is wat de proefpersoon op de ergometer nu trapt. Hoewel Nyakayiru wel weet dat de instellingen kloppen –ze kloppen namelijk altijd- checkt hij de aansluitingen en de kabels van de ergometer nog  eens. Dit is gewoon niet wat hij verwachtte. Normaliter hoort hij zijn proefpersonen –meestal Nederlandse amateurwielrenners- bij dit wattage zwaarder gaan ademen en ziet hij zweet op hun voorhoofden verschijnen. Jean kijkt naar het hoofd van de jongen die nog steeds onbewogen de pedalen rond trapt. Er is nog geen druppel zweet op het zwarte gezicht te zien.

Lees verder op HetisKoers

 

Bietensap: het toverdrankje van Leicester City?

By Peter Woodentop (LCFC lift the Premier League Trophy) [CC BY-SA 2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0)], via Wikimedia Commons
(By Peter Woodentop (LCFC lift the Premier League Trophy), CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons)
Afgelopen weekend werd het seizoen van de Premier League afgesloten. De spelers van Chelsea vormden een erehaag voor kampioen Leicester City. Voetbalkenners buitelen over elkaar heen om het sprookje van the Foxes te kunnen duiden. Zou het geheim in het bietensap zitten dat de Leicester spelers drinken? Ik dook in de wetenschappelijke literatuur en schreef het volgende achtergrondverhaal over het vermeende prestatiebevorderende effect van bietensap. 

De grijze druïde Ranieri roert rustig de grote houten pollepel rond in de immense zwarte ketel die voor hem op het vuurtje staat. Hij prevelt onverstaanbare Italiaanse spreuken. Rond de ketel hebben zich een aantal jonge mannen in een blauw sportshirt verzameld. Ze hebben namen als Jamie, Danny, Wes en Robert. De jonge mannen kijken in de ketel. Ze voelen de warme damp in hun gezicht. In de ketel is een donkerpaarse stevige substantie aan het pruttelen. “Lekkere Italiaanse rode wijn, coach?”, vraagt één van de mannen grinnikend. “Shut up, Danny”, zegt een ander. “Hou jij het maar lekker bij drinkwater.” Ranieri roert intussen rustig verder. Hij mompelt: “Geen wijn…maar een hele mooie Italiaanse toverdrank.”

Lees verder op BuitenkantVoet

 

“Peter Sagan is rock ’n roll, toch geen dixieland”

IMG_20160404_203104Peter Sagan won op fraaie wijze de Ronde van Vlaanderen. De volgende dag organiseerde ‘de Wielerklassiekers’ een naar eigen zeggen avondvullend programma over deze Ronde. Ik nam een kijkje en ervoer een hoog ‘vroeger was alles beter’ gehalte.  

Nijmegen, maandagavond 4 april, rond de klok van achten. De vierdejaars studente geneeskunde zet haar omafiets vast aan de lantaarnpaal voor het LUX filmtheater op de Mariënburg. De fiets is een oud brik en zeker geen supersonische racefiets zoals ze die vanmiddag op internet zag staan. Ze loopt achterom en ziet drie mannen van middelbare leeftijd in één van de steigerhouten loungesets op het terras eten. Met een Duveltje naast hun bord. Waarom ook niet, denkt ze. Het is immers een heerlijke lenteavond, een avond waar je helemaal opgewekt van wordt.

Lees verder op HetisKoers

 

Hoe het aanstaande vaderschap Edoeard Vorganov in de val lokte

By GuillaumeG (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons
(By GuillaumeG, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons)
Begin februari werd de Russische wielrenner Edoeard Vorganov door de UCI geschorst vanwege het gebruik van meldonium, een geneesmiddel dat vanaf 1 januari 2016 op de dopinglijst staat. Anderhalve maand later is er een hele waslijst bekend van topsporters die dit jaar op meldonium betrapt zijn; vooralsnog is Vorganov de enige wielrenner tussen de gedrogeerden.

Hoe zou het met Vorganov gaan vroeg ik me af? Op google en de social media vond ik weinig informatie totdat ik stuitte op deze cryptische tweet van slagerij Oblomov in Voronezj (vrij vertaald uit het Russisch): ‘Blij dat ik Edoeard Vorganov weer als klant mag verwelkomen. Twee malse biefstukken voor hem en zijn zwangere vrouw.’ Voor mij voldoende aanknopingspunten om het meest waarschijnlijke verhaal achter de ‘val’ van Edoeard Vorganov op te schrijven. 

Voronezj – 21 maart 2016. Grijnzend legt Edoeard Vorganov de twee grote biefstukken in de koelkast. Wanneer hij de deur ervan zachtjes sluit, loopt zijn vrouw Anna de kleine keuken in. Haar buik bolt prominent naar voren in haar iets te krappe paarse trui. Over een maand verwacht zij haar eerste kindje. Edoeard is de vader, dat weet ze zeker.

Lees verder op HetisKoers

 

Meldonium: schimmig stofje of wondermiddel?

By Mildronate (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons
(By Mildronate, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons)
Afgelopen week raakte een reeks topsporters in opspraak. Ze werden betrapt op het gebruik van het geneesmiddel meldonium, dat begin dit jaar op de dopinglijst verscheen. Wat doet meldonium en hoe zou het topsporters kunnen helpen? Ik schreef dit achtergrondverhaal.

Toen de Letse chemicus Ivars Kalviņš begin jaren 80 van de vorige eeuw in het Instituut van Organische Synthese in Riga de nieuwe stof 3-(2,2,2-trimethylhydrazine)-proprionaat had gesynthetiseerd, kon hij niet bevroeden dat deze verbinding van koolstof met waterstof, zuurstof en stikstof, 35 jaar later zoveel stof zou doen opwaaien in de sportwereld. Hij en zijn collega’s meenden met de stof een nieuw en potent groeimiddel voor vee en kippen te hebben gevonden. Met dit doel voor ogen dienden ze in 1982 een patent in de Verenigde Staten in. Afgelopen week werd bekend dat een toenemend aantal topsporters het middel hadden gebruikt. Hun doel was waarschijnlijk ook om te groeien. In hun sport, wel te verstaan.

Lees verder op Scientias

 

De regenboogtrui zit Peter Sagan even niet zo lekker

By Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Gent - Omloop Het Nieuwsblad, 27 februari 2016 (E11) (cropped) / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=48182398
(By Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Gent – Omloop Het Nieuwsblad, 27 februari 2016, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons)

Peter Sagan werd in 2015 wereldkampioen op de weg. Er heerst een vloek op de regenboogtrui, zeggen ze. Heeft Sagan hier last van? Ik schreef er een blog over.

Nieuwjaarsdag, 9.03 uur in de ochtend. Peter Sagan schrikt wakker van de luide ringtone van de smartphone naast zijn bed. ‘We are the Champions’ van Queen; vond ie wel een originele tune om na zijn WK overwinning op zijn telefoon te downloaden. Sagan ziet op het display dat het teambaas Oleg Tinkov is die hem uit zijn bed belt. “Natuurlijk, wie anders?”, denkt hij. “Die Russische bierbrouwer is zeker bang dat ik vannacht te lang en te diep in het glas gekeken heb.”

Lees verder op HetisKoers

 

De Froomes eten vanavond kip

Team Sky rider and Tour de France Winner Chris Froome crosses the English Channel by bicycle, using the Eurotunnel service tunnel and supprt by Jaguar Cars.
(By Jaguar MENA, CC BY 2.0, via Wikimedia Commons)

Rondom de successen van de Sky ploeg en in het bijzonder Chris Froome heerst een boel geheimzinnigheid. Wat spoken ze daar in Engeland allemaal uit? In Esquire gaf Froome openheid van zaken en presenteerde zijn ‘data’. Ik schreef er het volgende over op HetisKoers.

De hoogzwangere Michelle Froome en haar man Chris zitten op de zwartlederen bank in de woonkamer van hun moderne appartement in Monaco. De televisie staat aan, een oude aflevering van Masterchef op de BBC. Chris, onderuitgezakt, zwart Sky trainingspak aan, neemt een graai uit de Crispy Curry Pringles koker naast hem. Voor hem staat een flesje Tusker bier op de salontafel. Michelle, in een zelfde trainingspak alleen een maatje groter, houdt het op een glaasje water. Ze grapt tegen haar man:  “kijk jij maar uit met dat ongezonde eten, straks word je nog net zo dik als ik.” Chris legt zijn hand op Michelle’s buik en zegt: “Ik weet hoe het voelt, hoor. In 2007 was ik ook veel te dik zoals je weet.”

Lees verder op HetisKoers

 

Geen zuchtje wind op de Mont Ventoux

(By BlueBreezeWiki, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons)

Nico Faaij fietste naar Frankrijk om de Mont Ventoux te bedwingen. Voor het goede doel. Dat fietsen deed hij allemaal thuis, op de hometrainer. Ik nam een kijkje bij zijn bijzondere fietstocht.

Nico Faaij richt zijn hoofd op. Voor de derde keer vandaag doemt de kale top van de Mont Ventoux met het karakteristieke weerstation voor hem op. Eerder op de dag was hij vanuit Malaucène al de ‘reus van de Provence’ opgefietst. En daarna vanuit Sault. Nu nog een steil laatste stukje en dan zit ook de klim vanuit Bédoin er op.

Nico Faaij heeft het zwaar. Het zweet gutst van zijn voorhoofd. De Ventoux is berucht om de straffe wind die er waait maar hij voelt tijdens het fietsen geen enkel verkoelend briesje langs zijn lijf stromen. Terwijl het achterwiel van de witte Giant racefiets nog langzaam rond draait, staat het voorwiel helemaal stil. Maar goed ook want anders zou Nico zó door de openstaande balkondeuren naar beneden de straat op knallen.

Lees verder op HetisKoers

 

Een mooie zondagmiddag in augustus

Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Bredene - Handzame Classic, 20 maart 2015, vertrek (B040) / Wikimedia Commons, via Wikimedia Commons
(Bron: Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Bredene – Handzame Classic, 20 maart 2015, vertrek (B040) / Wikimedia Commons, via Wikimedia Commons)

Afgelopen weekend kwam de Ronde van Midden-Nederland voor mijn deur langs. Ik had op internet de deelnemerslijst bekeken. Allemaal onbekende renners voor me….behalve een: Kai Reus. Een jongen van 30 nog met een levensverhaal van een 100-jarige. Ik schreef deze blog.  

Zondagmiddag 30 augustus 2015 was een gedenkwaardige middag voor wielerminnend Nederland. Tom Dumoulin liet in de laatste meters van de slotklim naar de Alto de Puig Llorença Chris Froome zijn gespierde hielen zien en heroverde en passant de rode trui in de Vuelta. Zeker, ook ik was onder de indruk van deze topprestatie…maar meer nog was ik verheugd over de zesde plek in het eindklassement van de Ronde van Midden Nederland van een andere Nederlandse wielrenner: Kai Reus.

Lees verder op HetisKoers

 

Tijdrit? Maak er maar een hele rustige proloog van.

IMG_0921De Tour de France gaat morgen in Utrecht van start. Maar beginnen ze nu met een tijdrit of een proloog? Mij maakt het allemaal niks meer uit. Lees hier waarom.

Ik gooi de handdoek in de ring. Twee maanden heb ik als een betweterige schoolmeester onnozele niet-wielerkenners uitgelegd dat de Tour in Utrecht niet met een proloog begint, maar met een tijdrit. Maar ik geef het op. Sterker nog, de eerste rit moet gewoon een proloog worden waar de gereden tijd er helemaal niet toe doet. Een wieleroptocht door Utrecht voor al die mensen die niet zijn opgegroeid met de Tour.

Helemaal gek werd ik ervan. In de kranten en op de tv, op straat en zelfs in mijn eigen huis. Het woord proloog in combinatie met de Tourstart in Utrecht. Fout, fout, fout! Er is geen proloog in Utrecht, ze beginnen op 4 juli met een tijdrit. Hoe vaak moest ik dat nog zeggen?

Lees verder op HetisKoers

 

De koning zint op wraak

IMG_0698Met de Tourstart in Utrecht gaat de ware wielerliefhebber natuurlijk het parcours verkennen. En liefst zo snel mogelijk. Vanaf april heb ik het klassement van de tijdrit bijgehouden en zag een mooie strijd om de eerste plek. Ik schreef er op HetisKoers over.  

Dagelijks zien we de beelden van Alberto Contador die als een koning regeert in de Giro. Met ogenschijnlijk speels gemak weert hij vanaf zijn troon de plaagstootjes van zijn concurrenten af. Jammer voor ‘El Pistolero’ dat de bijnaam ‘El Rey’ al vergeven is aan Miguel Indurain, hij zou ook goed bij Contador passen. Hoe anders gaat het er aan toe in ons eigen land, en wel in Utrecht-stad? Daar is recent de Koning -na een lange periode van soeverein leiderschap- van de troon gestoten. Hij zint op wraak, dat weet ik zeker!

Afgelopen 18 maart reed ik de eerste etappe van de aanstaande Tour in Utrecht. Deels deed ik dat om een filmpje van het parcours te maken en daar een leuke blog bij te schrijven, maar -je bent coureur of niet- ik wilde ook een enigszins respectabele tijd neer zetten.

Lees verder op HetisKoers

 

Ik ben een held. En Joop heeft de Tour gewonnen!

By Haggisnl (Own work) [CC BY 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/3.0)], via Wikimedia Commons
(By Haggisnl, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons)
Opdracht voor de cursus ‘Journalistiek voor Academici’: maak een ‘multi-mediaal’ verhaal. Met de start van de Tour in Utrecht in het vooruitzicht wist ik wat me te doen stond. Fiets met me mee over het parcours van de tijdrit en herinneringen aan Theo Koomen en Joop Zoetemelk zullen geheid binnenkomen.

Gent-Wevelgem eind maart. Prachtige beelden van bemodderde wielrenners die verkleumd door slagregens en windkracht 8 over de Belgische wegen jakkeren. Bij mannen van boven de 40 gaat het dan al snel kriebelen. En laat ik nu ook zo’n man zijn…

Lees verder Ik ben een held. En Joop heeft de Tour gewonnen!