Tagarchief: Aart Stigter

“Eerst mijn linkerschoen, dan pas mijn rechter”

De voetballer die een kruisje slaat voordat hij de penalty neemt. De tennisser die de bal precies zeven keer op de grond stuitert voordat hij serveert. Geloofsuitingen en vaste rituelen zijn alom aanwezig op de sportvelden. Hoe zit dat bij de sporters op de Utrechtse Heuvelrug? Voor de Stichtse Courant vroeg ik het vijf van hen.

Foto: Barbara Brouwer

Barbara Brouwer, korfbal international

“Ik ben christelijk opgevoed maar ben er tegenwoordig niet echt meer mee bezig. Wanneer ik bij mijn opa en oma eet, vind ik het heel normaal dat we voor het eten bidden. Daar heb ik dan ook alle respect voor. Het geloof heeft absoluut geen impact op het uitoefenen van mijn sport. Als iets niet lukt, dan gooi ik er wel eens een vloek uit. Niet netjes, maar in het heetst van de strijd gebeurt het soms. Vroeger spraken mijn ouders me daar op aan, nu ik ouder ben is dat minder.

Rituelen? Ja, ik heb eigenlijk altijd hetzelfde aan tijdens een wedstrijd. Niet alleen het gebruikelijke shirt en rokje, maar ook mijn sokken, ondergoed, schoenen en het elastiekje in mijn haar. Die kan ik aan het eind van het seizoen meestal wel weg doen, ja. Het is gekomen toen ik op een gegeven moment erover nadacht wat ik aanhad toen ik goed speelde. Omdat dat ‘geluk’ bracht, heb ik die kleren vervolgens een heel seizoen aangetrokken.

Bij het omkleden doe ik ook altijd eerst mijn linker-brace, sok en schoen aan en begin daarna pas met mijn rechtervoet. En voor de wedstrijd moet ik ook altijd een banaan gegeten hebben. Of die banaan heilig voor me is? Eh, nee. Soms is er geen banaan maar dan heb ik vaak nog wel een ander fruitstuk dat ik kan eten. Werkt ook prima heb ik gemerkt.”

Lees verder “Eerst mijn linkerschoen, dan pas mijn rechter”

Zuinig op zijn lichaam

10 kilometer in 36 minuten en een beetje: voor menig 60-jarige een serieuze uitdaging om dit op de fiets te halen, maar Doornaar Aart Stigter doet het gewoon nog hardlopend. Hoe houdt hij het zo lang vol? Lees hier het artikel dat ik schreef voor de Stichtse Courant.

Het lichaam goed onderhouden, een regelmatig leven leiden, op tijd je rust nemen, gedisciplineerd trainen, je niet inlaten met randzaken, efficiënt met je tijd omgaan…deze verklaringen komen voorbij wanneer Aart Stigter gevraagd wordt naar het geheim van zijn lange loopcarrière. Het is duidelijk dat de nog altijd opzienbarende hardloopprestaties de 60-jarige inwoner van Doorn niet zomaar komen aanwaaien. Niet voor niks is er een gigantisch contrast tussen de boeken van Thomas Dekker en Stigter, die beiden vorig jaar rond dezelfde periode uitkwamen. In ‘Hardlopen, mijn leven’ derhalve geen smeuïge verhalen over dopingmisbruik of seksuele escapades, maar wel mooie mijmeringen en anekdotes van Stigter over zijn hardloopcarrière.

Lees verder in de Stichtse Courant