Tagarchief: FC Driebergen

Meidenvoetbal in de lift

16 juli aanstaande begint het EK voetbal voor vrouwen in ons land. Staat het meidenvoetbal op de Utrechtse Heuvelrug eigenlijk al op de kaart? Voor de Stichtse Courant maakte ik een rondje langs de clubs.

“Vrouwen 1 en 2 stonden laatst met jaloezie te kijken. Er was een clinic op de verenging, alleen voor de meisjes! In hun tijd was zoiets er écht alleen voor de jongens. Ook voor het pupillenweekend geldt dit: vroeger deed daar sporadisch een meisje aan mee, dit jaar hadden we een groep van twaalf meiden.” Aan het woord is Peter Noomen, een van de trekkers van het meidenvoetbal op FC Driebergen. Voetbal dus, de grootste damessport wereldwijd. Beoefend door bijna 30 miljoen vrouwen en meisjes. Ook op de Nederlandse voetbalvelden timmeren de dames hard aan de weg. Pas in 1971 werd vrouwenvoetbal officieel erkend door de KNVB maar inmiddels kent de voetbalbond méér dan 150 duizend vrouwelijke leden, een vergelijkbaar aantal als bij de hockeybond.

Lees verder in de Stichtse Courant

“Eerst mijn linkerschoen, dan pas mijn rechter”

De voetballer die een kruisje slaat voordat hij de penalty neemt. De tennisser die de bal precies zeven keer op de grond stuitert voordat hij serveert. Geloofsuitingen en vaste rituelen zijn alom aanwezig op de sportvelden. Hoe zit dat bij de sporters op de Utrechtse Heuvelrug? Voor de Stichtse Courant vroeg ik het vijf van hen.

Foto: Barbara Brouwer

Barbara Brouwer, korfbal international

“Ik ben christelijk opgevoed maar ben er tegenwoordig niet echt meer mee bezig. Wanneer ik bij mijn opa en oma eet, vind ik het heel normaal dat we voor het eten bidden. Daar heb ik dan ook alle respect voor. Het geloof heeft absoluut geen impact op het uitoefenen van mijn sport. Als iets niet lukt, dan gooi ik er wel eens een vloek uit. Niet netjes, maar in het heetst van de strijd gebeurt het soms. Vroeger spraken mijn ouders me daar op aan, nu ik ouder ben is dat minder.

Rituelen? Ja, ik heb eigenlijk altijd hetzelfde aan tijdens een wedstrijd. Niet alleen het gebruikelijke shirt en rokje, maar ook mijn sokken, ondergoed, schoenen en het elastiekje in mijn haar. Die kan ik aan het eind van het seizoen meestal wel weg doen, ja. Het is gekomen toen ik op een gegeven moment erover nadacht wat ik aanhad toen ik goed speelde. Omdat dat ‘geluk’ bracht, heb ik die kleren vervolgens een heel seizoen aangetrokken.

Bij het omkleden doe ik ook altijd eerst mijn linker-brace, sok en schoen aan en begin daarna pas met mijn rechtervoet. En voor de wedstrijd moet ik ook altijd een banaan gegeten hebben. Of die banaan heilig voor me is? Eh, nee. Soms is er geen banaan maar dan heb ik vaak nog wel een ander fruitstuk dat ik kan eten. Werkt ook prima heb ik gemerkt.”

Lees verder “Eerst mijn linkerschoen, dan pas mijn rechter”

Selectiestress bij jeugdsporters in Driebergen?

Vorig jaar verschenen alarmerende berichten in de landelijke media over de toegenomen selectiestress onder de sportende jeugd en hun ouders. Speelt dit eigenlijk ook bij de sportverenigingen op de Utrechtse Heuvelrug? Voor de Stichtse Courant nam ik het selectiebeleid van FC Driebergen en Shinty onder de loep.

Reuze spannend klinkt het, de uitnodiging die een groep jeugdleden van Shinty een maandje geleden in de mailbox kreeg. “Je meldt je 30 min van te voren in het clubhuis, daar krijg je een rugnummer. Je draagt een wit T-shirt, maar zorg dat je ook een zwart T-shirt bij je hebt. Neem je scheenbeschermers en bitje mee, zonder deze bescherming mag je niet mee doen! Verdere instructies krijg je ter plekke.” Een onwetende lezer zou zomaar kunnen denken dat de Driebergse hockeyclub een enerverende survivaltocht of zinderend nachtspel voor zijn jeugd organiseert. Maar in werkelijkheid gaat het hier om de selectietrainingen.

‘Het dieptepunt van het jaar’, zo noemde directeur amateurvoetbal Jan Dirk van der Zee de trainingen vorig jaar in de Volkskrant. Hij gaf aan zich kapot te ergeren aan voetbalvaders en – moeders die er volgens hem alsmaar massaler van overtuigd zijn dat hun kind ‘de volgende Johan Cruijff of Marco van Basten wordt’ en met minder geen genoegen nemen. Dat terwijl selectietrainingen kinderen onnodig extra druk geven. ‘Je moet als kind sterk in je schoenen staan, wil je met die druk om kunnen gaan’, aldus Van der Zee.

Lees verder in de Stichtse Courant

 

“Schrijf maar over de eerste helft”

In april speelde het G-team van FC Driebergen zijn laatste thuiswedstrijd van het seizoen. Tegen naaste concurrent Delta Sports. Namens de Stichtse Courant nam ik een kijkje.

Het ziet er heel officieel uit. Twee teams staan in een lange rij rond de middenlijn van veld 2A. Aan de ene kant acht mannen plus één vrouw van de thuisploeg FC Driebergen, aan de andere kant acht mannen plus één vrouw van de gasten uit Houten. Tussen hen in scheidsrechter Paul Kooiman. Het is nog vroeg, twintig minuten voor negen om precies te zijn. De gezichten van de spelers staan vrolijk. Van wedstrijdspanning is maar weinig te merken. Terwijl het vandaag wel om de tweede plaats op de ranglijst gaat. Daar staat Delta nu, maar alleen vanwege een beter doelsaldo dan Driebergen.

Lees verder in de Stichtse Courant

 

Kunstgras: zorg of zegen?

img_0088

De bal rolt anders, je krijgt er blessures van en nu weer die korrels. In de voetballerij geeft kunstgras een hoop gedoe. Maar hockeyers hoor je er niet over. Hoe ervaren FC Driebergen en Shinty hun kunstgras? 

‘Mister FC Driebergen’ Hans van Vugt staat op veld 4 –eentje met natuurgras- wanneer ik hem bel. “Ik wilde net de lijnen gaan kalken”, licht hij toe. Hij noemt zichzelf een ouderwetse grasvreter en is blij dat er naast de huidige drie kunstgrasvelden ook nog echt gras op de club ligt. Maar ook van Vugt moet met zijn tijd mee. “De jeugd weet niet beter, over tien jaar zul je de discussie over kunstgras niet meer horen.”

Lees verder in de Stichtse Courant 

 

Jeugdvoetbal op de schop

“De vingers van de jeugd zijn tegenwoordig behendiger dan de voeten”

img_0469

Het Nederlandse voetbal zit in een forse dip. Om de ontwikkeling van de voetballende jeugd te verbeteren gaat de KNVB drastische maatregelen nemen. Zijn de voetbalclubs op de Utrechtse Heuvelrug hier wel klaar voor? Correspondent Jurgen van Teeffelen nam een kijkje bij FC Driebergen en SVMM.

Een vroege zaterdagochtend op sportpark de Woerd in Driebergen. Voor de ingang van de kantine van de plaatselijke FC staart een jonge moeder vertwijfeld naar het bord met het wedstrijdprogramma voor die dag. Ze ziet teams met afkortingen als JO9-5 en MO11-1 op het bord staan maar die van haar zoontje kan ze niet vinden. “Kevin zit toch in de F6, waar spelen die dan?”, mompelt ze.

Lees verder in de Stichtse Courant

 

‘Normaal wat normaal kan, speciaal wat speciaal moet’

By G.Lanting (Own work) [CC BY-SA 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)], via Wikimedia Commons
(G.Lanting, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons)
Het G-voetbal groeit. Tweehonderd voetbalverenigingen doen inmiddels mee aan de competitie die de KNVB in 1986 startte. FC Driebergen is één van hen. Ik nam een kijkje bij het G-toernooi dat de club laatst organiseerde. “Heren scheidsrechters, u mag beginnen.”

9.55 uur. “Dames en heren voetballers. FC Driebergen heet jullie welkom op het Hans van Vugt toernooi.” Een luid kabaal stijgt op vanaf de hoofdtribune van sportpark ‘de Woerd’. De tien deelnemende teams zitten te wachten op wat komen gaat. Aan de linker kant kleurt het Oranje Wit van TEC uit Tiel, rechts het lichtblauw van WMC uit Heerhugowaard. De spelers van FC Driebergen zitten vooraan, netjes op een rijtje. Lichtblauw-wit gestreept shirt, zwarte broek, Unicef breed op de borst. Dat ze vorig jaar dit toernooi wonnen zijn ze allang vergeten. Ze willen vandaag schitteren, op hun eigen G-toernooi.

Op het veld voor de tribune staat hun begeleider en toernooiorganisator Bert de Goede. Hij legt de regels uit. “Jullie spelen 7 tegen 7 op half veld, maar als jullie 8 tegen 8 willen spelen kan dat ook.”  Een paar voetballers van SDO uit Bussum zetten een wave in die halverwege de tribune eindigt. Verderop zingt het team van WSV uit Wormer: “We willen voetballen.” Een heerlijke voetbalsfeer.

Lees verder op BuitenkantVoet