Tagarchief: Hetiskoers.nl

Steun Beukeboom en ga stofzuigen (of iets anders)

Een paar weken terug zat ik met een slaperig hoofd achter mijn ontbijt. Mijn vrouw zei: “Dat shirt wat je aan hebt, dat kan toch niet meer.” Ik keek omlaag en zag wat ze bedoelde. Ik had mijn gele Dumoulist shirt aan, aangeschaft in de zomer van 2015 toen ‘onze’ Tom in Utrecht wel even de proloog, pardon de openingstijdrit, van de Tour zou winnen. Het lukte hem niet. Rohan Dennis verpeste het Dumoulisten feestje en ik had er een slaapshirt bij.

Dat die Dennis overigens geen kleine jongen was (1 meter 82 om precies te zijn) wilde ik op dat moment niet horen. Maar inmiddels, een paar jaar ouder en wijzer, minder fan maar meer journalist, weet ik beter. Dennis was op het moment dat hij de proloog, pardon tijdrit, won net twee maanden werelduurrecordhouder af. Alex Dowsett en vervolgens Bradley Wiggins hadden het record van hem afgepakt. Waarschijnlijk was de Australiër er nog pissig over toen hij op zijn fiets het startblok op de Truus van Lierlaan in Utrecht afdenderde.

Na Wiggins hebben weinig wielrenners nog de moed gehad om het werelduurrecord aan te vallen. De Brit reed drie jaar terug een afstand van 54 kilometer en 526 meter in het uur en ja, dat is geen kattenpis. De Deen Martin Toft Madsen heeft het drie keer geprobeerd. Hij kwam steeds verder maar niet verder dan Wiggins op 7 juni 2015 reed.

Lees verder op Het is Koers

Op zoek naar eeuwige roem in Aguascalientes

Ach, de sportjournalist was er inmiddels aan gewend geraakt. “Wie? Beukeboom? Dion? Is dat een vrouw? Een wielrenner? Werelduurrecord? Nee, nooit van gehoord”, het waren steevast vragen die hem werden gesteld wanneer hij vertelde waar hij momenteel mee bezig was. Nu ook weer op Schiphol, waar hij bij de beveiligingscontrole uitleg moest geven wat het precieze doel van zijn trip naar Mexico was.

Hij vroeg zich af of Joris vanden Bergh in zijn tijd ook tegen zo’n muur van onwetendheid was aangelopen toen die betrokken raakte bij een Nederlandse werelduurrecordpoging. Van den Bergh, pionier van de vaderlandse sportjournalistiek en in het bijzonder die van de wielersport, was het namelijk die in 1933 Jan van Hout bijstond in zijn voorbereiding. Mét succes, want op de baan van Roermond wist Van Hout een afstand van 44 kilometer en 588 meter af te leggen, 341 meter meer dan het toen geldende record van de Zwitser Oscar Egg. Vier jaar erna wist Van den Bergh een volgende Nederlandse renner te overtuigen om het record aan te vallen. Frans Slaats was zijn naam, en ook hier had Van den Bergh het goed gezien: in Milaan tilde Slaats het record naar bijna 45 en een halve kilometer.

Lees verder op Het is Koers

“Twee meter voor je kijken en goed shruggen Beukie”

Volgens verwachting eindigden bij het NK tijdrijden in Bergen op Zoom de deelnemende profs allen vooraan. Dat tussen de bekende namen Dion Beukeboom van de continentale Vlasman ploeg op een vierde plek eindigde, mag dan een verrassing heten. Jurgen van Teeffelen volgde Beukeboom in de ploegleiderswagen.

Teammanager Ton Welling draait zijn raampje open. “Hier, die had ik je beloofd”, zegt hij terwijl hij een geel met rood en wit Vlasman petje aan de man met het oranje hesje overhandigt. Die knikt verheugd en opent het hek. “Bedankt, je mag doorrijden naar de start.” “Wel opzetten hè”, antwoordt Welling voordat hij stapvoets zijn auto door de Rijkebuurtstraat richting de Westersingel stuurt. Twintig meter verderop sluit hij achter de volgauto voor hem aan. Roompot staat er op de achterkant en Michael Boogerd zit achter het stuur. Diens pupil Brian van Goethem staat op het startpodium klaar voor zijn tijdrit van 52,3 kilometer.

Naast Welling op de bijrijdersstoel zit Jim van de Berg. Hij heeft een iPad op schoot waar hij live het vermogen en de hartslag van Dion Beukeboom volgt. Hij pakt de microfoon – die veel weg heeft van een walkie talkie- met zijn linkerhand en brengt hem naar zijn mond. “Oké, Dion. Zoals afgesproken: focus op je houding en op je vermogen. Let op je taak zoals we hebben afgesproken. Succes.”

Lees verder op Het is Koers

De gedroomde fietswissel van Tom Dumoulin (die uiteindelijk toch niet doorging)

Tom Dumoulin ging iets unieks doen: hij zou van fiets wisselen in de tijdrit van het WK in Bergen. Hij was er 99 procent zeker van liet hij doorschemeren in de media. Maar een slechte nacht deed hem van gedachten veranderen, verklaarde Dumoulin nadat hij de regenboogtrui zonder fietswissel had veroverd. Wat was er gebeurd? Ik schreef erover op HetisKoers.

“What. The. Fuck!” Tom Dumoulin kijkt verbijsterd naar het tellertje onder hem. Hier klopt iets niet. Dat hij hier, op de klim van Mount Fløyen, dit wattage wegtrapt, dat kan gewoon niet. Dit is niet eens verdacht te noemen. Dit is gewoon crimineel!

Tot hier verliep Dumoulins tijdrit volgens het boekje. Moeiteloos kon de Limburger de eerste 28 kilometer zijn beoogde verzet rondtrappen. Hij voelde zich oppermachtig. Ondanks de regen die het asfalt op plekken deed glimmen alsof er zojuist met een Zamboni gedweild was, had hij niet ingehouden. Waarom zou hij ook? Tom Dumoulin, winnaar van de Giro 2017, was hier om zijn tweede hoofdprijs van het jaar te pakken. Die van wereldkampioen tijdrijden. De tussentijden, die hoefde hij niet te weten. Maar aan de opwinding in de stem van bondscoach Thorwald Veneberg kon hij heus wel horen dat het fantastisch ging.

Lees verder op HetisKoers

 

Clavicula

Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Herve - Flèche ardennaise, 22 juin 2014 (F11) / Wikimedia Commons, via Wikimedia Commons
(By Jérémy Günther-Heinz Jähnick / Herve – Flèche ardennaise, via Wikimedia Commons)

Ik heb mijn sleutelbeen gebroken bij een onfortuinlijke val van mijn fiets. Het Zwitserse ‘supertalent’ Stefan Küng overkwam een paar uur eerder hetzelfde. Ik schreef deze blog.

Stefan Küng en ik: we zijn er dit jaar in Frankrijk allebei niet bij. We hebben ons sleutelbeen gebroken. 22 juni jongstleden was onze grote pechdag. Stefan viel in de eerste kilometers van het Zwitsers kampioenschap tijdrijden in de buurt van Martigny, ik in de eerste kilometers van de mountainbike route Zeist-Austerlitz.

Een fotograferende toeschouwer die de snelheid van de naderende coureur verkeerd inschatte? Een hond die nietsvermoedend overstak? Nee, zij waren niet de veroorzaker van mijn onfortuinlijke val. Het was een boomstronk die net te hoog boven de grond uitstak en ervoor zorgde dat het voorwiel van mijn fiets er niet óver maar tégenaan knalde.

Lees verder op HetisKoers

 

Costa Blanca: zon, zee en…koers!

Van 23 – 25 mei maakte ik namens Hetiskoers een ‘persreisje’ naar de Costa Blanca in Spanje. Het doel was om voor het Spaans Verkeersbureau een 360° film te maken. Op de racefiets wel te verstaan. En dat was best hard werken! Ik schreef er de volgende reportage over.

(Foto: Edwin Huge, met toestemming)
(Foto: Edwin Huge, met toestemming)

“Vamos”. We gaan. Fietsen. Javi -spreek uit Gabi- is een man van daden, niet van woorden. In ieder geval niet van Engelse woorden. Dat is me duidelijk. Minder dan een minuut geleden, stipt om 8.30 uur, schudde ik mijn Spaanse fietsgids de hand. Javi. Een kleine, afgetrainde atleet van rond de 35 jaar schat ik. Zwart haar onder de helm, oorbelletje in het linkeroor, vriendelijke blik in de donkere ogen. En weg zijn we.

Lees verder op HetisKoers

 

Let op de Afrikanen, ze hebben ‘het’!

Ik stuitte op een recente studie van de groep van Luc van Loon uit Maastricht waarin ze een groepje wielrenners uit Rwanda op de ergometer getest hadden. Daar wilde ik meer van weten! Ik belde met hoofdonderzoeker Jean Nyakayiru die tekst en uitleg over de studie gaf. Én inspiratie voor een reportage. 

(Foto: Maastricht University, met toestemming)
(Foto: Maastricht University, met toestemming)

“Wauw”, mompelt Jean Nyakayiru in zichzelf. Hij werpt een blik op het schermpje van de fietsergometer waar hij naast staat. Plaats van handeling: het inspanningslaboratorium van de vakgroep Bewegingswetenschappen aan de Universiteit Maastricht. Hij leest een 3, een 5, een 0. 350. 350 watt is wat de proefpersoon op de ergometer nu trapt. Hoewel Nyakayiru wel weet dat de instellingen kloppen –ze kloppen namelijk altijd- checkt hij de aansluitingen en de kabels van de ergometer nog  eens. Dit is gewoon niet wat hij verwachtte. Normaliter hoort hij zijn proefpersonen –meestal Nederlandse amateurwielrenners- bij dit wattage zwaarder gaan ademen en ziet hij zweet op hun voorhoofden verschijnen. Jean kijkt naar het hoofd van de jongen die nog steeds onbewogen de pedalen rond trapt. Er is nog geen druppel zweet op het zwarte gezicht te zien.

Lees verder op HetisKoers

 

“Peter Sagan is rock ’n roll, toch geen dixieland”

IMG_20160404_203104Peter Sagan won op fraaie wijze de Ronde van Vlaanderen. De volgende dag organiseerde ‘de Wielerklassiekers’ een naar eigen zeggen avondvullend programma over deze Ronde. Ik nam een kijkje en ervoer een hoog ‘vroeger was alles beter’ gehalte.  

Nijmegen, maandagavond 4 april, rond de klok van achten. De vierdejaars studente geneeskunde zet haar omafiets vast aan de lantaarnpaal voor het LUX filmtheater op de Mariënburg. De fiets is een oud brik en zeker geen supersonische racefiets zoals ze die vanmiddag op internet zag staan. Ze loopt achterom en ziet drie mannen van middelbare leeftijd in één van de steigerhouten loungesets op het terras eten. Met een Duveltje naast hun bord. Waarom ook niet, denkt ze. Het is immers een heerlijke lenteavond, een avond waar je helemaal opgewekt van wordt.

Lees verder op HetisKoers

 

Hoe het aanstaande vaderschap Edoeard Vorganov in de val lokte

By GuillaumeG (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons
(By GuillaumeG, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons)
Begin februari werd de Russische wielrenner Edoeard Vorganov door de UCI geschorst vanwege het gebruik van meldonium, een geneesmiddel dat vanaf 1 januari 2016 op de dopinglijst staat. Anderhalve maand later is er een hele waslijst bekend van topsporters die dit jaar op meldonium betrapt zijn; vooralsnog is Vorganov de enige wielrenner tussen de gedrogeerden.

Hoe zou het met Vorganov gaan vroeg ik me af? Op google en de social media vond ik weinig informatie totdat ik stuitte op deze cryptische tweet van slagerij Oblomov in Voronezj (vrij vertaald uit het Russisch): ‘Blij dat ik Edoeard Vorganov weer als klant mag verwelkomen. Twee malse biefstukken voor hem en zijn zwangere vrouw.’ Voor mij voldoende aanknopingspunten om het meest waarschijnlijke verhaal achter de ‘val’ van Edoeard Vorganov op te schrijven. 

Voronezj – 21 maart 2016. Grijnzend legt Edoeard Vorganov de twee grote biefstukken in de koelkast. Wanneer hij de deur ervan zachtjes sluit, loopt zijn vrouw Anna de kleine keuken in. Haar buik bolt prominent naar voren in haar iets te krappe paarse trui. Over een maand verwacht zij haar eerste kindje. Edoeard is de vader, dat weet ze zeker.

Lees verder op HetisKoers

 

De regenboogtrui zit Peter Sagan even niet zo lekker

By Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Gent - Omloop Het Nieuwsblad, 27 februari 2016 (E11) (cropped) / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=48182398
(By Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Gent – Omloop Het Nieuwsblad, 27 februari 2016, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons)

Peter Sagan werd in 2015 wereldkampioen op de weg. Er heerst een vloek op de regenboogtrui, zeggen ze. Heeft Sagan hier last van? Ik schreef er een blog over.

Nieuwjaarsdag, 9.03 uur in de ochtend. Peter Sagan schrikt wakker van de luide ringtone van de smartphone naast zijn bed. ‘We are the Champions’ van Queen; vond ie wel een originele tune om na zijn WK overwinning op zijn telefoon te downloaden. Sagan ziet op het display dat het teambaas Oleg Tinkov is die hem uit zijn bed belt. “Natuurlijk, wie anders?”, denkt hij. “Die Russische bierbrouwer is zeker bang dat ik vannacht te lang en te diep in het glas gekeken heb.”

Lees verder op HetisKoers

 

De Froomes eten vanavond kip

Team Sky rider and Tour de France Winner Chris Froome crosses the English Channel by bicycle, using the Eurotunnel service tunnel and supprt by Jaguar Cars.
(By Jaguar MENA, CC BY 2.0, via Wikimedia Commons)

Rondom de successen van de Sky ploeg en in het bijzonder Chris Froome heerst een boel geheimzinnigheid. Wat spoken ze daar in Engeland allemaal uit? In Esquire gaf Froome openheid van zaken en presenteerde zijn ‘data’. Ik schreef er het volgende over op HetisKoers.

De hoogzwangere Michelle Froome en haar man Chris zitten op de zwartlederen bank in de woonkamer van hun moderne appartement in Monaco. De televisie staat aan, een oude aflevering van Masterchef op de BBC. Chris, onderuitgezakt, zwart Sky trainingspak aan, neemt een graai uit de Crispy Curry Pringles koker naast hem. Voor hem staat een flesje Tusker bier op de salontafel. Michelle, in een zelfde trainingspak alleen een maatje groter, houdt het op een glaasje water. Ze grapt tegen haar man:  “kijk jij maar uit met dat ongezonde eten, straks word je nog net zo dik als ik.” Chris legt zijn hand op Michelle’s buik en zegt: “Ik weet hoe het voelt, hoor. In 2007 was ik ook veel te dik zoals je weet.”

Lees verder op HetisKoers

 

Geen zuchtje wind op de Mont Ventoux

(By BlueBreezeWiki, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons)

Nico Faaij fietste naar Frankrijk om de Mont Ventoux te bedwingen. Voor het goede doel. Dat fietsen deed hij allemaal thuis, op de hometrainer. Ik nam een kijkje bij zijn bijzondere fietstocht.

Nico Faaij richt zijn hoofd op. Voor de derde keer vandaag doemt de kale top van de Mont Ventoux met het karakteristieke weerstation voor hem op. Eerder op de dag was hij vanuit Malaucène al de ‘reus van de Provence’ opgefietst. En daarna vanuit Sault. Nu nog een steil laatste stukje en dan zit ook de klim vanuit Bédoin er op.

Nico Faaij heeft het zwaar. Het zweet gutst van zijn voorhoofd. De Ventoux is berucht om de straffe wind die er waait maar hij voelt tijdens het fietsen geen enkel verkoelend briesje langs zijn lijf stromen. Terwijl het achterwiel van de witte Giant racefiets nog langzaam rond draait, staat het voorwiel helemaal stil. Maar goed ook want anders zou Nico zó door de openstaande balkondeuren naar beneden de straat op knallen.

Lees verder op HetisKoers

 

Een mooie zondagmiddag in augustus

Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Bredene - Handzame Classic, 20 maart 2015, vertrek (B040) / Wikimedia Commons, via Wikimedia Commons
(Bron: Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Bredene – Handzame Classic, 20 maart 2015, vertrek (B040) / Wikimedia Commons, via Wikimedia Commons)

Afgelopen weekend kwam de Ronde van Midden-Nederland voor mijn deur langs. Ik had op internet de deelnemerslijst bekeken. Allemaal onbekende renners voor me….behalve een: Kai Reus. Een jongen van 30 nog met een levensverhaal van een 100-jarige. Ik schreef deze blog.  

Zondagmiddag 30 augustus 2015 was een gedenkwaardige middag voor wielerminnend Nederland. Tom Dumoulin liet in de laatste meters van de slotklim naar de Alto de Puig Llorença Chris Froome zijn gespierde hielen zien en heroverde en passant de rode trui in de Vuelta. Zeker, ook ik was onder de indruk van deze topprestatie…maar meer nog was ik verheugd over de zesde plek in het eindklassement van de Ronde van Midden Nederland van een andere Nederlandse wielrenner: Kai Reus.

Lees verder op HetisKoers

 

Tijdrit? Maak er maar een hele rustige proloog van.

IMG_0921De Tour de France gaat morgen in Utrecht van start. Maar beginnen ze nu met een tijdrit of een proloog? Mij maakt het allemaal niks meer uit. Lees hier waarom.

Ik gooi de handdoek in de ring. Twee maanden heb ik als een betweterige schoolmeester onnozele niet-wielerkenners uitgelegd dat de Tour in Utrecht niet met een proloog begint, maar met een tijdrit. Maar ik geef het op. Sterker nog, de eerste rit moet gewoon een proloog worden waar de gereden tijd er helemaal niet toe doet. Een wieleroptocht door Utrecht voor al die mensen die niet zijn opgegroeid met de Tour.

Helemaal gek werd ik ervan. In de kranten en op de tv, op straat en zelfs in mijn eigen huis. Het woord proloog in combinatie met de Tourstart in Utrecht. Fout, fout, fout! Er is geen proloog in Utrecht, ze beginnen op 4 juli met een tijdrit. Hoe vaak moest ik dat nog zeggen?

Lees verder op HetisKoers