Tagarchief: Tom Dumoulin

Pieken in twee grote wielerronden

Pieken in twee opeenvolgende wielerronden: Tom Dumoulin en Steven Kruijswijk lieten in 2018 zien dat het prima kan. Wat is het geheim? Naar aanleiding van een bijeenkomst van de Vereniging voor Bewegingswetenschappen schreef ik erover in Sportgericht.

Coppi, Anquetil, Merckx, Hinault, Roche, Indurain, Pantani: slechts zeven renners is het dusver in de historie van het wielrennen gelukt om de dubbel Giro-Tour in eenzelfde jaar te winnen. In 2018 kwam Tom Dumoulin met twee keer een tweede plek heel dichtbij. Het was boven verwachting: de Limburger had nooit eerder twee rondes uitgereden en wilde de Tour vooral fietsen ‘om te leren’. Na de Giro reed de renner echter dusdanig sterk in Frankrijk, dat hij ook na afloop van de Tour zich the best of the rest mocht noemen.

Lees verder Pieken in twee grote wielerronden

Toe Tom, vertel het ons! #collegetour

Bij de presentatie van de Giro 2018 draaide Tom Dumoulin behendig om dé vraag heen, de vraag welke grote Ronde hij volgend jaar gaat fietsen. Ik vind dat niet verstandig. Ik schreef het volgende op ‘Het is Koers’ erover.

Bijna alles deed Tom Dumoulin goed, afgelopen woensdag tijdens de presentatie van de Giro 2018 in Milaan. Hij zag er pico bello uit, met zijn azuurblauwe jasje van Italiaanse snit, een donker pochetje nonchalant uit de borstzak stekend. Eronder droeg Tom een geruit giletje en een perfect geknoopte bordeauxrode stropdas. Hij combineerde het met een nonchalant stoppelbaardje en een modieus in de brillantine gepolijste haardos. Arno Kantelberg zal in zijn nopjes zijn geweest.

Het moet het zelfvertrouwen van de Limburger een boost hebben gegeven. Want zelfverzekerd schreed hij over de catwalk naar het podium. Hier liep de nieuwe koning van het wielerpeloton, zoveel was wel duidelijk. Het contrast met de bleke Chris Froome die in een zwart t-shirtje via een satellietverbinding zijn afscheid aankondigde, eh mededeelde dat hij ook de Giro in 2018 ging rijden, kon niet groter zijn.

Lees verder op Het is Koers

De gedroomde fietswissel van Tom Dumoulin (die uiteindelijk toch niet doorging)

Tom Dumoulin ging iets unieks doen: hij zou van fiets wisselen in de tijdrit van het WK in Bergen. Hij was er 99 procent zeker van liet hij doorschemeren in de media. Maar een slechte nacht deed hem van gedachten veranderen, verklaarde Dumoulin nadat hij de regenboogtrui zonder fietswissel had veroverd. Wat was er gebeurd? Ik schreef erover op HetisKoers.

“What. The. Fuck!” Tom Dumoulin kijkt verbijsterd naar het tellertje onder hem. Hier klopt iets niet. Dat hij hier, op de klim van Mount Fløyen, dit wattage wegtrapt, dat kan gewoon niet. Dit is niet eens verdacht te noemen. Dit is gewoon crimineel!

Tot hier verliep Dumoulins tijdrit volgens het boekje. Moeiteloos kon de Limburger de eerste 28 kilometer zijn beoogde verzet rondtrappen. Hij voelde zich oppermachtig. Ondanks de regen die het asfalt op plekken deed glimmen alsof er zojuist met een Zamboni gedweild was, had hij niet ingehouden. Waarom zou hij ook? Tom Dumoulin, winnaar van de Giro 2017, was hier om zijn tweede hoofdprijs van het jaar te pakken. Die van wereldkampioen tijdrijden. De tussentijden, die hoefde hij niet te weten. Maar aan de opwinding in de stem van bondscoach Thorwald Veneberg kon hij heus wel horen dat het fantastisch ging.

Lees verder op HetisKoers

 

Een mooie zondagmiddag in augustus

Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Bredene - Handzame Classic, 20 maart 2015, vertrek (B040) / Wikimedia Commons, via Wikimedia Commons
(Bron: Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Bredene – Handzame Classic, 20 maart 2015, vertrek (B040) / Wikimedia Commons, via Wikimedia Commons)

Afgelopen weekend kwam de Ronde van Midden-Nederland voor mijn deur langs. Ik had op internet de deelnemerslijst bekeken. Allemaal onbekende renners voor me….behalve een: Kai Reus. Een jongen van 30 nog met een levensverhaal van een 100-jarige. Ik schreef deze blog.  

Zondagmiddag 30 augustus 2015 was een gedenkwaardige middag voor wielerminnend Nederland. Tom Dumoulin liet in de laatste meters van de slotklim naar de Alto de Puig Llorença Chris Froome zijn gespierde hielen zien en heroverde en passant de rode trui in de Vuelta. Zeker, ook ik was onder de indruk van deze topprestatie…maar meer nog was ik verheugd over de zesde plek in het eindklassement van de Ronde van Midden Nederland van een andere Nederlandse wielrenner: Kai Reus.

Lees verder op HetisKoers